DIVINE DECAY του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη

DIVINE DECAY του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη

"Παρά την ευρεία αναγνώριση ότι η τέχνη έχει μια σημαντική εμπορική πτυχή, η τέχνη διατηρεί την πολιτιστική της εικόνα ως...τομέας ανώτερων πνευματικών αξιών, πέρα ​​από τη σφαίρα της υλικής ζωής και πράξης." [01]

-Richard Shusterman (πραγματιστής φιλόσοφος, 1949-)

Το Divine Decay είναι ένα εικαστικό project που αποτελείται από φθαρμένες φωτογραφίες που βρέθηκαν σε παλαιοπωλεία και διάφορα οικογενειακά άλμπουμ. Οι εικόνες επιλέχθηκαν μετά από εξονυχιστική έρευνα και επεξεργάστηκαν κατάλληλα ώστε να τονιστούν τα στοιχεία της σήψης και αποσύνθεσης. Το πειραματικό αυτό καλλιτεχνικό εγχείρημα ασχολείται με έννοιες όπως η μνήμη, ο χρόνος και η θνητότητα και επίσης καταπιάνεται με ζητήματα όπως η "πνευματικότητα",  η οποία -αν και συχνά παραμελείται ή υποτιμάται- αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την ψυχική ισορροπία του ανθρώπου σε μια ολοένα πιο τεχνολογική και υλιστική κοινωνία.

Η τραχιά και ταλαιπωρημένη εμφάνιση των φωτογραφικών πορτρέτων του Divine Decay παραπέμπει στην ευθραυστότητα και την παροδική φύση της επίγειας ύπαρξης. Παρόλο που τέτοια θέματα θεωρούνται μάλλον νοσηρά και καταθλιπτικά, ο προβληματισμός για τη σημασία τους θα μπορούσε ίσως να αποδειχθεί ένας διαφωτιστικός τρόπος στοχασμού για τη ζωή μας. Η φωτογραφία άλλωστε είναι ένα μέσο που συχνά συνδέεται με τον θάνατο: στο επιδραστικό βιβλίο της με τίτλο On Photography, η Αμερικανίδα διανοούμενη Susan Sontag (1933-2004) υποστήριξε πως "μία φωτογραφία...είναι (συμμετοχή) στη θνητότητα, την τρωτότητα, τη μεταβλητότητα ενός άλλου ατόμου" και υπογράμμισε πως "όλες οι φωτογραφίες είναι memento mori". [02]

Ως γνωστόν οι φωτογραφίες χρησιμοποιούνται ευρέως ως ένας τρόπος για να ξαναζήσουμε το παρελθόν, να θυμηθούμε ή να τιμήσουμε τους αποθανόντες κλπ. Το φωτογραφικό μέσο μπορεί να παρομοιαστεί με "όπλο" εναντίον του εφήμερου και της αμείλικτης ροής του χρόνου: η πράξη της φωτογράφισης μπορεί να είναι άμεση-ακαριαία (όπως κανείς σημαδεύει και πυροβολεί με πιστόλι) αλλά τα αποτελέσματα είναι μόνιμα. Μάλιστα ακόμη και σήμερα ορισμένοι λαοί πιστεύουν πως η φωτογραφία μπορεί να "αιχμαλωτίσει την ψυχή" ενός ατόμου: στο L'Acte Photographique ο συγγραφέας-πανεπιστημιακός Phillipe Dubois (1952-) περιέγραψε την φωτογραφική πράξη ως "μια στιγμιαία απαγωγή του αντικειμένου από τον κόσμο σε έναν άλλο κόσμο, σ' ένα άλλο είδος χρόνου". [03]

Σύμφωνα με διάφορες θρησκευτικές και φιλοσοφικές θεωρίες, η ζωή γενικά μπορεί να ειδωθεί ως μαθησιακή εμπειρία ή διδακτικό ταξίδι με σκοπό την πνευματική και ψυχική εξέλιξη. Ο πατέρας της αναλυτικής ψυχολογίας Carl Gustav Jung (1875-1961) -ο οποίος συνδύασε διάφορα ερευνητικά πεδία όπως η θρησκεία, η αλχημεία, η μυθολογία και η τέχνη- πίστευε ότι ο ανθρώπινος ψυχισμός διαθέτει ορισμένες διαχρονικές και διαχωρικές ιδιότητες. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, "δεν υποκείμεθα πλήρως στις δυνάμεις του αφανισμού επειδή η ψυχική μας ολότητα ξεπερνά το φράγμα του χώρου και του χρόνου". [04]

Η μετά θάνατον ζωή και η αθανασία είναι σίγουρα έννοιες μυστηριώδεις, δυσνόητες και αμφισβητούμενες. Ωστόσο, είναι πιθανότητες για τις οποίες οφείλουμε να αναλογιστούμε και να προετοιμαστούμε. Ο κύριος στόχος της εικαστικής εργασίας Divine Decay είναι να μας υπενθυμίσει την πεπερασμένη φύση της υλικής πραγματικότητας αλλά και να μας προϊδεάσει για το ενδεχόμενο μιας (άυλης) μεταθανάτιας ύπαρξης-μετάβασης. Τα αλλοιωμένα-διαβρωμένα φωτογραφικά πορτρέτα αποσκοπούν να προβληματίσουν και να επηρεάσουν τον θεατή σε διανοητικό και συναισθηματικό επίπεδο, όπως επίσης επιδιώκουν να επικοινωνήσουν (δι)αισθητικά μαζί του σε ένα βαθύτερο (πνευματικό-υπερβατικό) πεδίο.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

[01] Shusterman R. (fall 2008) ‘Art and Religion’. Journal of Aesthetic Education. 42 (3).

[02] Sontag, S. (1978) On Photography. Farrar, Straus and Giroux.

[03] Dubois, P.(1990) L'Acte Photographique. Nathan Université.

[04] Jung, C.G. (1999) Jung on Death and Immortality. Princeton University Press.

The "Human Condition" series

Human Condition:

This series of photographic self-portraits is about existential anguish and alienation, and also an attempt to emphasize the human factor in a deadening commodified society. The nude body functions as a metaphor for truth and honesty; being naked (in a metaphoric sense) means that you are not hiding anything, that you are not pretending. The images hint that by facing isolation, darkness and negativity one can ultimately find light, spirituality, a purpose in life. As Soren Kierkegaard once said:

In order to swim one takes off all one's clothes-in order to aspire to the truth one must undress in a far more inward sense, divest oneself of all one's inward clothes, of thoughts, conceptions, selfishness etc., before one is sufficiently naked. [1]

This work can be seen as a reaction against the anti-values, nihilism, easy consumption and immorality that commodity culture has imposed on us. It is also a reaction against postmodern art/ theory and a way of restoring the importance of subjectivity and personal expression -which were undermined by movements such as poststructuralist postmodernism and theorists such as Roland Barthes who declared the “death of the author” [2]. This work should not be seen only as an aesthetic object and cultural artifice, but also as an expression of its author. Konmark believes that in this highly competitive and alienating society we live in there is a need to focus on the Individual, and therefore creates art which is of a highly personal nature-ultimately becoming transpersonal.

[1] Moire, E. C. (ed.) (2002) Provocations : Spiritual Writings of Kierkegaard. Available at www.plough.com/ebooks/pdfs/Provocations.pdf

[2] Barthes, R. (1977) ‘The Death of the Author’ in Stephen Heath (trans. &ed.) Image-Music-Text. Fontana.

WORK IN PROGRESS: MAGICK

 

“Any act, if in accordance with the will, is an act of magic.” 

(Aleister Crowley, Magick in Theory and Practice)

Magick is an ongoing series of photographic assemblages, a kind of visual record of my research in the areas of magic/ the paranormal/ the occult, my experiments with divination (bibliomancy/ rhapsodomancy) and my study of poetry, sacred geometry and holy texts.

Several distinguished researchers (scientists, philosophers, religious scholars etc.) believe that reality is more complex than what is ordinarily perceived by the senses or revealed by mainstream science –they suggest we may all possess psychic faculties, albeit usually in undeveloped form. Of particular importance for this project were the theories of English poet-occultist Aleister Crowley who proposed that changes can occur in conformity with the human will. He argued that by employing various techniques such as magical and sexual rituals, yoga, meditation, divination (astrology, tarot) etc. people can discover their "true will" and attain higher levels of consciousness. 

One could perhaps say that the images contained in this photographic journal are physical equivalents-manifestations of my mental-spiritual investigations. Rigorous study and artistic experimentation have helped me realize that the reaches of imagination and the unconscious mind are perfectly real, as real as the physical world.

WORK IN PROGRESS...

Social Unrest

"Η παγκόσμια διάρθρωση των αστικών κοινωνικών κινημάτων τα οποία άνθισαν μετά την οικονομική κρίση και τα επακόλουθα μέτρα λιτότητας αποτελούν ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά αυτού που θεωρείται

 ως νέα μορφή αστικού ακτιβισμού". [01]

-Joana Mayer, σε συζήτηση με την Margit Mayer

Η εικαστική εργασία Social Unrest /Κοινωνική Αναταραχή αποτελείται από φωτογραφίες οι οποίες λειτουργούν ως παλμογράφος των σύγχρονων κοινωνικών εξελίξεων. Η σημερινή απαισιόδοξη πραγματικότητα καθρεφτίζεται σε θολά, ασπρόμαυρα παλίμψηστα τα οποία δημιουργούνται από αφίσες αστικών τοίχων. Σκοτεινές ανθρώπινες μορφές, επαναστατικά κείμενα, μαύρες σημαίες και σταυροί δημιουργούν μια ταπετσαρία υπαρξιακού άγχους και υποβόσκουσας κοινωνικής αναταραχής.

Η σχεδόν καλειδοσκοπική οπτική πυκνότητα των αφισών αντικατοπτρίζει τα διάφορα αντιπαραβαλλόμενα ψυχογεωγραφικά στοιχεία μιας πόλης η οποία οφείλει να διατηρείται σε συνεχή επαγρύπνηση και να είναι προετοιμασμένη για την επόμενη εκδήλωση διαμαρτυρίας ή λαϊκή εξέγερση. Σκισμένες και τσαλακωμένες, πάλαι ποτέ καθαρές και ευκρινείς, οι αφίσες αυτές αποτελούν ενδείξεις της μετάβασης ενός λαού από μια κατάσταση ελπίδας και αισιοδοξίας σε μια νεφελώδη ατμόσφαιρα απελπισίας και κοινωνικού αναβρασμού.

Μέσα από τις εικόνες αυτής της εικαστικής εργασίας μπορεί κανείς να διακρίνει μια ουσιαστική "νοσταλγία για όσα έχουν χαθεί", καθώς και μια πηγαία ανάγκη για "την κατασκευή ενός διαφορετικού είδους αστικής εμπειρίας" [02]. Αν συγκρίνει κανείς την επιπολαιότητα του σημερινού μεταμοντέρνου καπιταλιστικού τρόπου ζωής με την "εικαστική επίθεση" που οι αφίσες του δρόμου μοιάζουν να εξαπολύουν θα καταλάβει αμέσως πως αυτό επιθυμεί να πετύχει κι ο φωτογράφος: μια "εικαστική τομή" στο συλλογικό μας ασυνείδητο.

Κείμενο: Σπυρίδων Καπρίνης

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης

Βιβλιογραφικές αναφορές:

01. “Cities in the making: social movements, neoliberal urbanism and critical practices.” A conversation with Margit Mayer [2015]. https://lisbonconsortium.files.wordpress.com/2012/12/margit-mayer_cities-in-the-making.pdf

02. Harvey, D.“ The Right To The City.”

 https://davidharvey.org/media/righttothecity.pdf

 “The global articulation of urban social movements that flourished in the wake of the financial crisis and the ensuing austerity measures constitute one of the defining features of what you consider to be new forms of urban activism.” [01]

-Joana Mayer in conversation with Margit Mayer

Social Unrest is a visual study that consists of photographs that act as an oscilloscope of contemporary societal developments. Today's pessimistic reality is mirrored in blurred, black and white palimpsests created by urban wall posters. Dark human figures, insurrectional texts, black flags and crosses create a wallpaper of existential anxiety and underlying social unrest.

The almost kaleidoscopic visual density of the posters reflects the various contrasting psychogeographical elements of a city that must be kept in constant vigilance prepared for the next protest or uprising. Torn and wrinkled, once crisp and clean, these posters are signs of a people's transition from a state of hope and optimism to a murky atmosphere of despair and social tumult.

Through the images of this visual study one can distinguish a substantial "nostalgia for what has been lost", as well as a basic need for "building a different kind of urban experience" [02]. If someone compares the superficiality of today's postmodern capitalist way of life with the "visual assault" these street posters seem to unleash, they will immediately realize that this is what the photographer wishes to achieve: a "visual incision" in our collective unconscious.

Text: Spyridon Kaprinis

Photos: Konstantinos Markogiannis

References:

01. “Cities in the making: social movements, neoliberal urbanism and critical practices.” A conversation with Margit Mayer [2015]. https://lisbonconsortium.files.wordpress.com/2012/12/margit-mayer_cities-in-the-making.pdf

02. Harvey, D.“ The Right To The City.”

 https://davidharvey.org/media/righttothecity.pdf

Grafik (Work In Progress)

We must revolutionize our optical perception.

 We must remove the veil from our eyes.

(Alexander Rodchenko)

Grafik is a series of collages which deal with themes such as mortality, fragility, impermanence, the human condition, the exploration of the body and  psyche, the evolution of man, consciousness and the cosmos. The work is mainly informed and inspired by dadaist and constructivist posters-graphic design and particularly artists such as El Lissitzky, Alexander Rodchenko and Gustav Klutsis.

Pictures from medical and scientific books, bits and pieces of newspaper, calendar pages and other discarded ephemera take on new life by being combined, juxtaposed and superimposed; through playful improvisation and experimentation they form mysterious alliances proving that even the (seemingly) worthless can have value and meaning. Ultimately, these collages are a way to make sense of our complex, fragmented world and an attempt to impose order and unity on life's chaos.

HAIGA (WORK IN PROGRESS)

KONMARK: VISUAL POETRY

Provoke (work in progress)

"For me cities are enormous bodies of people's desires."

-Daido Moriyama

Provoke is a photographic interpretation of the fragmentary nature of modern reality and a commentary on our obsession with the body, sex and materiality in general.

I chose to use high contrast, gritty and out of focus black and white photographs in order to convey the chaos of everyday existence and create an imaginal domain which gravitates between the objective and the subjective, the illusory and the real. The combination of photographs with other images (such as illustrations of butterflies, snakes and bones) was an attempt to create visual allegories and explore archetypal themes such as sin, redemption, death and rebirth.

The work ultimately serves as a metaphor for dark emotions and psychological states (isolation, fear, inner turmoil, subconscious desire etc). My harsh, crude depictions of the human body and the urban environment occupy an uncertain and uncomfortable territory that lingers between sensual pleasure and mental nightmare.