ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ

Το ποίημα του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη με τίτλο "Παραίτηση" (από το 

πρόσφατο βιβλίο ΙΣΩΣ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, εκδ. Βαχκικόν) φιλοξενείται στην 

ιστοσελίδα της φιλολόγου-ποιήτριας-μεταφράστριας Κατερίνας Λιάτζουρα.

https://katerinaliatzoura.gr/events/κωνσταντίνος-μαρκογιάννης-ίσως-ο-θάν/

168o τεύχος Fractal

https://www.fractalart.gr/i-techni-tis-proseychis-kata-tin-askitiki-paradosi/

https://www.fractalart.gr/fractal168/

Χάρτης (τεύχος 64)

Νέο εικαστικό project με τίτλο "Urban Decay" (περιοδικό Χάρτης #64).

https://www.hartismag.gr/hartis-64/fwtografia/astiki-aposynthesi

 

Ανθολογία για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Το Vakxikon.gr γιορτάζει με τους αναγνώστες τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με μία ανθολογία που περιλαμβάνει ποιήματα από όλα τα ελληνικά ποιητικά βιβλία που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Βακχικόν το 2023. 

https://www.vakxikon.gr/to-2023-mesa-apo-stixous-mia-anthologia-gia-thn-pagkosmia-imera-poihshs/

162o τεύχος Fractal

https://www.fractalart.gr/lampero-skotadi/

https://www.fractalart.gr/fractal162/

"Εκείνη" (ομαδική έκθεση φωτογραφίας)

Η έκθεση "Εκείνη" αποτελεί μία αναδρομή στην αρχέγονη και σύγχρονη αναπαράσταση της γυναίκας μέσα από τον φακό της τέχνης. Ο επισκέπτης προσκαλείται να αναδείξει τις πολλαπλές διαστάσεις της γυναικείας ταυτότητας και να ανακαλύψει την πλούσια και πολυσύνθετη φύση της γυναικείας εμπειρίας. Με φωτογραφίες που κυμαίνονται από τον πολιτισμό, τη θρησκεία και την κοινωνική διαμόρφωση έως την προσωπική αναζήτηση και την αυτοαναγνώριση, η έκθεση προσφέρει ένα πλούσιο και πολυστρωματικό πανόραμα της γυναικείας ύπαρξης. Με σεβασμό και ευαισθησία προς τη γυναικεία εμπειρία, η έκθεση "Εκείνη" προσκαλεί τον επισκέπτη να αναλογιστεί, να εμπνευστεί και να ανακαλύψει την ανεξάντλητη πλούσια ποίηση και ποικιλία της γυναικείας φύσης, όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από το πρίσμα της τέχνης.

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί 8-31/3/24 στο χώρο του Photometria Photography Center (21^ης Φεβρουαρίου 184, Ιωάννινα).

https://www.photometria.gr/

ΙΣΩΣ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ (Κριτική της Ασημίνας Ξηρογιάννη)

https://www.booktimes.gr/review/isos-o-thanatos/

Float Photo Magazine: Distant Dialogues

Selected for Distant Dialogues, a juried show at Float Photography Magazine. Curated by: Lisa Beard, Micah McCoy, and Vann Powell.

https://www.floatmagazine.us/online-exhibitions/exhibitions/distant-dialogues

160o τεύχος Fractal

https://www.fractalart.gr/vanitas-istories-apo-to-epekeina/

https://www.fractalart.gr/fractal160/

https://www.facebook.com/MOMusContemporary/posts/803745145131986

ΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ / URBAN DECAY

Αστική Αποσύνθεση

"Το να αποδεχτείς τον πολιτισμό όπως είναι πρακτικά σημαίνει αποδοχή της φθοράς."

(Τζορτζ Όργουελ)

Η "Αστική Αποσύνθεση" είναι μια εικαστική εργασία που αποτελείται από φωτογραφίες που τραβήχτηκαν σε εγκαταλειμμένα κτήρια και εργοστάσια, όπως επίσης και από φωτογραφίες αστικών τοίχων και τοιχοκολλημένων αφισών. Αναλογιζόμενος κανείς τις εικόνες μπορεί ίσως να διακρίνει μια υποβόσκουσα επιθυμία για τη διαμόρφωση ενός εναλλακτικού είδους κοινωνικού μοντέλου.

Το ανατρεπτικό αυτό έργο προσπαθεί να μας ωθήσει να αμφισβητήσουμε τις καθιερωμένες απόψεις μας για διάφορα θέματα. Μεταξύ άλλων αναφέρεται σε καίρια ζητήματα όπως: ο ορισμός της ομορφιάς, η αλλοτρίωση του έρωτα, ο σεξουαλικός προσανατολισμός, ο ευτελισμός και η επιπολαιότητα του σύγχρονου τρόπου ζωής, η ψευδαίσθηση του πλούτου και της οικονομικής ευμάρειας, η διάβρωση και ηθική παρακμή του καπιταλισμού, η ισοπέδωση των αξιών και η βεβήλωση των παραδοσιακών προτύπων.

Η σκληρή και ωμή εμφάνιση των εικόνων παραπέμπει στην ευθραυστότητα της ανθρώπινης φύσης, στο αναπόφευκτο της υλικής φθοράς και στην παροδική φύση της βιομηχανικής κοινωνίας (και της επίγειας ύπαρξης γενικότερα). Παρόλο που τέτοια θέματα θεωρούνται μάλλον νοσηρά και καταθλιπτικά, ο προβληματισμός για τη σημασία τους θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ένας διαφωτιστικός τρόπος στοχασμού για τη ζωή μας.

Urban Decay

"To accept civilization as it is practically means accepting decay."

(George Orwell)

"Urban Decay" is a visual study consisting of photographs taken in abandoned buildings and factories, as well as photographs of urban walls and wall mounted posters. By contemplating the pictures one can perhaps distinguish an underlying desire for creating an alternative kind of social model. 

This subversive work attempts to challenge our established views on several topics. Among other things it deals with key issues such as: the definition of beauty, the alienation of love, sexual orientation, the triviality and frivolity of modern lifestyles, the illusion of wealth and financial prosperity, the erosion and moral decline of capitalism, the trivialization of values and the desecration of traditional standards.

The rough and damaged appearance of the pictures alludes to the fragility of human nature, the inevitability of material decay and the transient nature of commodity society (and earthly existence in general). Although such subjects are generally perceived as rather morbid and depressing, reflection on their significance could prove to be an illuminating way of reflecting on life.

The Multifaith series

“If we take the world’s enduring religions at their best, we discover the distilled wisdom of the human race.”

 -Huston Smith

“If we are to respect others' religions as we would have them respect our own, a friendly study of the world's religions is a sacred duty.”

-Mahatma Gandhi

“…it is imperative that the followers of the various religions join their voices in calling for peace, tolerance, and respect for the dignity and rights of others.”

-Pope Francis

Multifaith is a series of photographs depicting various religious books and objects found in antique shops, second hand stores and flea markets. These items were chosen for their aesthetic and symbolic quality and were utilized as tools for research and contemplation. The main idea behind this undertaking was to create a pluralistic and all-encompassing type of artwork which comments on the variety of religious beliefs and identifies similarities between them.

The work was inspired and influenced by seventeenth century Dutch still life/vanitas paintings, which often contained religious and allegorical symbolism and generally alluded to the brevity of life and the transient nature of human pleasures. Another important source of inspiration was daily life in my hometown Thessaloniki (Greece), a multicultural melting pot where people from different religious and ethnic backgrounds have co-existed for hundreds of years.

During the course of the project I was immersed in the study of sacred texts, comparative religion, spiritual literature and perennial philosophy. I discovered many commonalities between religious faiths (eg. monotheistic religions such as Christianity, Islam and Judaism have common origins and share several beliefs and practices) and also became aware that “spirituality” is a topic which encompasses a broad spectrum of ideas which are not necesssarily religious or metaphysical. I was very interested in interpretations of the spiritual as an attitude of  brotherhood, interconnectedness and compassion towards the “other”. In Ancient Wisdom, Modern World: Ethics for the New Millenium the Dalai Lama Tenzin Gyatso defines spirituality as “those qualities of the human spirit -such as love and compassion, patience, tolerance, forgiveness, contentment, a sense of responsiblity, a sense of harmony- which bring happiness to both self and others”.

Unfortunately we are currently witnessing phenomena such as polarization between the east and west, ideological extremism and “holy wars” which are threatening world peace and stability. In an age of globalization but also fragmentation and uncertainty my work aims to encourage dialogue between religions, and also aspires to promote an awareness of the commonality of humanity and a more tolerant and universal approach to the spiritual. The conceptual position at which I have arrived is that my artistic practice is not an end in itself, but rather a vehicle of research, integration and transformation, and a way for me to reflect on the social and spiritual condition of our time. I believe that the global language of art can help pave the path towards self-

discovery, respect towards fellow people and the evolution of humanity as a whole.

Selected Bibliography:

Armstrong, Karen (1994) A History of God. Ballantine Books.

Butler-Bowdon, Tom (2005) 50 Spiritual Classics. Nicholas Brealey Publishing.

Collazo Julie Schwietert, Rogak Lisa (2013) Pope Francis in his Own Words. Harper Collins Publishers.

Dalai Lama (1999) Ancient Wisdom, Modern World: Ethics for the New Millenium. Little, Brown/Abacus Press.

Eliade, Mircea (1967) From Primitives to Zen. Harper Collins Distribution Services.

Frazer, James George (1950) The Golden Bough: A Study in Magic and Religion. Macmillan.

Gandhi, Mohandas (1983) An Autobiography: The Story of My Experiments with Truth. Dover Publications.

Griffiths, Bede (1994) Universal Wisdom. Harper Collins Publishers.

Huxley, Aldous (2009) The Perennial Philosophy. Harper Perennial Modern Classics.

James, William (1983) The Varieties of Religious Experience. Penguin Classics.

Lee, Lydia (2015) Magnificent Obsessions: The Artist as Collector. Prestel.

Mazower, Mark (2004) Salonica City of Ghosts. Harper Collins Publishers.

Smith, Huston (2009) The World’s Religions. HarperOne.

Wolf, Norbert (2009) Still Life. Taschen.

Mind Patterns

Thine own consciousness, shining, void, and inseparable from the Great Body of Radiance, hath no birth, nor death, and is the Immutable Boundless Light.

(Padmasambhava, The Tibetan Book of the Dead)

Mind Patterns is a series of cameraless photographs/computer constructions which deal with the artist’s inner need to transcend mundane reality in search of the absolute. The work was inspired by Tibetan Buddhist theories regarding “universal consciousness” and the art of avant-garde pioneers such as Man Ray and László Moholy-Nagy whose photographic experiments (solarizations, photograms etc) challenged the established notion of photographic "reality".

Manifestations of the ineffable exist in our subconscious where billions of organic and inorganic, human and pre-human images and experiences are stored in a kind of virtual hard drive. With the help of computer simulation-manipulation I attempted to retract primordial shapes and symbols, textures and patterns, spaces of darkness and luminance from this collective depository and rendered them into digital post-photographic photograms.

My intention with this experimental work was to suggest that everyday reality as we normally perceive it is a kind of virtual reality: it is a product of our limited awareness and an illusion imposed by our senses. According to Buddhist teachings our minds are integral parts and exponents of a universal network of energy (“universal mind”) which is eternal, indestructible and omnipresent. By applying appropriate techniques and practices -such as meditation and artistic creation- the individual has the potential to rise above trivial reality and experience a radiant supra-reality and enlightened state of mind (“clear light”).

DIVINE DECAY του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη

DIVINE DECAY του Κωνσταντίνου Μαρκογιάννη

"Παρά την ευρεία αναγνώριση ότι η τέχνη έχει μια σημαντική εμπορική πτυχή, η τέχνη διατηρεί την πολιτιστική της εικόνα ως...τομέας ανώτερων πνευματικών αξιών, πέρα ​​από τη σφαίρα της υλικής ζωής και πράξης." [01]

-Richard Shusterman (πραγματιστής φιλόσοφος, 1949-)

Το Divine Decay είναι ένα εικαστικό project που αποτελείται από φθαρμένες φωτογραφίες που βρέθηκαν σε παλαιοπωλεία και διάφορα οικογενειακά άλμπουμ. Οι εικόνες επιλέχθηκαν μετά από εξονυχιστική έρευνα και επεξεργάστηκαν κατάλληλα ώστε να τονιστούν τα στοιχεία της σήψης και αποσύνθεσης. Το πειραματικό αυτό καλλιτεχνικό εγχείρημα ασχολείται με έννοιες όπως η μνήμη, ο χρόνος και η θνητότητα και επίσης καταπιάνεται με ζητήματα όπως η "πνευματικότητα",  η οποία -αν και συχνά παραμελείται ή υποτιμάται- αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την ψυχική ισορροπία του ανθρώπου σε μια ολοένα πιο τεχνολογική και υλιστική κοινωνία.

Η τραχιά και ταλαιπωρημένη εμφάνιση των φωτογραφικών πορτρέτων του Divine Decay παραπέμπει στην ευθραυστότητα και την παροδική φύση της επίγειας ύπαρξης. Παρόλο που τέτοια θέματα θεωρούνται μάλλον νοσηρά και καταθλιπτικά, ο προβληματισμός για τη σημασία τους θα μπορούσε ίσως να αποδειχθεί ένας διαφωτιστικός τρόπος στοχασμού για τη ζωή μας. Η φωτογραφία άλλωστε είναι ένα μέσο που συχνά συνδέεται με τον θάνατο: στο επιδραστικό βιβλίο της με τίτλο On Photography, η Αμερικανίδα διανοούμενη Susan Sontag (1933-2004) υποστήριξε πως "μία φωτογραφία...είναι (συμμετοχή) στη θνητότητα, την τρωτότητα, τη μεταβλητότητα ενός άλλου ατόμου" και υπογράμμισε πως "όλες οι φωτογραφίες είναι memento mori". [02]

Ως γνωστόν οι φωτογραφίες χρησιμοποιούνται ευρέως ως ένας τρόπος για να ξαναζήσουμε το παρελθόν, να θυμηθούμε ή να τιμήσουμε τους αποθανόντες κλπ. Το φωτογραφικό μέσο μπορεί να παρομοιαστεί με "όπλο" εναντίον του εφήμερου και της αμείλικτης ροής του χρόνου: η πράξη της φωτογράφισης μπορεί να είναι άμεση-ακαριαία (όπως κανείς σημαδεύει και πυροβολεί με πιστόλι) αλλά τα αποτελέσματα είναι μόνιμα. Μάλιστα ακόμη και σήμερα ορισμένοι λαοί πιστεύουν πως η φωτογραφία μπορεί να "αιχμαλωτίσει την ψυχή" ενός ατόμου: στο L'Acte Photographique ο συγγραφέας-πανεπιστημιακός Phillipe Dubois (1952-) περιέγραψε την φωτογραφική πράξη ως "μια στιγμιαία απαγωγή του αντικειμένου από τον κόσμο σε έναν άλλο κόσμο, σ' ένα άλλο είδος χρόνου". [03]

Σύμφωνα με διάφορες θρησκευτικές και φιλοσοφικές θεωρίες, η ζωή γενικά μπορεί να ειδωθεί ως μαθησιακή εμπειρία ή διδακτικό ταξίδι με σκοπό την πνευματική και ψυχική εξέλιξη. Ο πατέρας της αναλυτικής ψυχολογίας Carl Gustav Jung (1875-1961) -ο οποίος συνδύασε διάφορα ερευνητικά πεδία όπως η θρησκεία, η αλχημεία, η μυθολογία και η τέχνη- πίστευε ότι ο ανθρώπινος ψυχισμός διαθέτει ορισμένες διαχρονικές και διαχωρικές ιδιότητες. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, "δεν υποκείμεθα πλήρως στις δυνάμεις του αφανισμού επειδή η ψυχική μας ολότητα ξεπερνά το φράγμα του χώρου και του χρόνου". [04]

Η μετά θάνατον ζωή και η αθανασία είναι σίγουρα έννοιες μυστηριώδεις, δυσνόητες και αμφισβητούμενες. Ωστόσο, είναι πιθανότητες για τις οποίες οφείλουμε να αναλογιστούμε και να προετοιμαστούμε. Ο κύριος στόχος της εικαστικής εργασίας Divine Decay είναι να μας υπενθυμίσει την πεπερασμένη φύση της υλικής πραγματικότητας αλλά και να μας προϊδεάσει για το ενδεχόμενο μιας (άυλης) μεταθανάτιας ύπαρξης-μετάβασης. Τα αλλοιωμένα-διαβρωμένα φωτογραφικά πορτρέτα αποσκοπούν να προβληματίσουν και να επηρεάσουν τον θεατή σε διανοητικό και συναισθηματικό επίπεδο, όπως επίσης επιδιώκουν να επικοινωνήσουν (δι)αισθητικά μαζί του σε ένα βαθύτερο (πνευματικό-υπερβατικό) πεδίο.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

[01] Shusterman R. (fall 2008) ‘Art and Religion’. Journal of Aesthetic Education. 42 (3).

[02] Sontag, S. (1978) On Photography. Farrar, Straus and Giroux.

[03] Dubois, P.(1990) L'Acte Photographique. Nathan Université.

[04] Jung, C.G. (1999) Jung on Death and Immortality. Princeton University Press.

The "Human Condition" series

Human Condition:

This series of photographic self-portraits is about existential anguish and alienation, and also an attempt to emphasize the human factor in a deadening commodified society. The nude body functions as a metaphor for truth and honesty; being naked (in a metaphoric sense) means that you are not hiding anything, that you are not pretending. The images hint that by facing isolation, darkness and negativity one can ultimately find light, spirituality, a purpose in life. As Soren Kierkegaard once said:

In order to swim one takes off all one's clothes-in order to aspire to the truth one must undress in a far more inward sense, divest oneself of all one's inward clothes, of thoughts, conceptions, selfishness etc., before one is sufficiently naked. [1]

This work can be seen as a reaction against the anti-values, nihilism, easy consumption and immorality that commodity culture has imposed on us. It is also a reaction against postmodern art/ theory and a way of restoring the importance of subjectivity and personal expression -which were undermined by movements such as poststructuralist postmodernism and theorists such as Roland Barthes who declared the “death of the author” [2]. This work should not be seen only as an aesthetic object and cultural artifice, but also as an expression of its author. Konmark believes that in this highly competitive and alienating society we live in there is a need to focus on the Individual, and therefore creates art which is of a highly personal nature-ultimately becoming transpersonal.

[1] Moire, E. C. (ed.) (2002) Provocations : Spiritual Writings of Kierkegaard. Available at www.plough.com/ebooks/pdfs/Provocations.pdf

[2] Barthes, R. (1977) ‘The Death of the Author’ in Stephen Heath (trans. &ed.) Image-Music-Text. Fontana.